Łysienie łagodniejsze dla kobiet?
Podobnie jak w obliczu wielu zagadnień, tak też widać wyraźną rozbieżność płciową w przypadku kłopotliwego zjawiska jakim jest łysienie.
Po pierwsze sam problem jakim jest łysienie u każdej z płci ma inny wymiar, także ten psychologiczny. Mężczyzna z łysiną, w obecnych czasach oraz mniej więcej na naszej szerokości geograficznej, nie jest żadnym zjawiskiem budzącym szczególne oburzenie nie budzi sensacji na ulicy lub choćby nadmiernego zaciekawienia. Ale już kobieta ogolona na kolano budzi powszechne zaciekawienie, szereg obracających się za nią głów z wymownym spojrzeniem w oczach. O ile jest to zbuntowana młoda kobieta identyfikująca się z jakąś subkulturą, o tyle jest to zrozumiałe. Natomiast należy założyć, że jest to dla dorosłej kobiety dalece niekomfortowa sytuacja podyktowana przez łysienie. Należy dodać jeszcze jedno zróżnicowanie. Faktem jest, że kobiety częściej dotyka łysienie androgenowe lub plackowate czyli rodzaje trudne w leczeniu jednakże zazwyczaj odwracalne w skutkach.
Do tego u kobiet łysienie usuwa włosy równomiernie, bez wyraźnych łysych połaci. Natomiast dla mężczyzn zmorą jest łysienie androgenowe i tu łysienie czyni szkody w postaci całkiem łysych placków.